Heilag-Olav i Valldal - i kongens kjølvatn
-
Heilag-Olav i Valldal - i kongens kjølvatn
- I Heilag-Olavs kjølvatn. Kongen var på flukt i 1028 og segla med 5 skip inn Storfjorden. Han landa på Sylte for å dra vidare opp Valldalen. Ferda er vigd stor merksemd i Snorres kongesoger, og gav opphav til ei mengd forteljingar, også om båtreisa.
- 62.299424 7.2612287
-
- Kulturhistorie
Båtreise på fjorden i Heilag-Olavs kjølvatn
Ferda til Heilag-Olav med fem vikingskip inn Storfjorden i desember 1028 er ei historisk hending, men i tillegg finst ei mengd folkelege historier som er knytte til denne reisa.
Ein båttur kan gjerne starte frå kaia i kommunesenteret Valldal (Sylte), forbi Syltefjellet der det blir fin utsikt opp i Ormen i Syltefjellet, og så segle vidare over Norddalsfjorden mot Ospahjellneset på sørsida av fjorden. Før ein kjem ut til neset, som folk kallar Insteneset, går ein inn under land og speidar etter spora i berget.
Etter folketradisjonen finst i bergsidene nokså nær sjøkanten merke etter Heilag-Olavs ferd forbi her. Dette er innanfrå: Heilag-Olavs snushorn, Heilag-Olavs preikestol og Heilag-Olavs pengehole.
Her kan ein så gjere vendereis, men i staden få å dra direkte attende til Sylte, kan ein båtturen gå vidare innover til Tafjorden og forbi garden Osvika, der ein kjem til sørvest-spissen av Oksneset og kan sjå Årabladet.
Kulturminner
Ormen i Syltefjellet
Oppe i Syltefjellet i Valldal finst ei tydeleg, kvit ormeliknande teikning i berget. Naturfenomenet har sett folkefantasien i sving, og kva er nærmare enn å knyte det til Heilag-Olavs ferd forbi her!
Snushorn, preikestol og pengehole
Det går segner om Heilag-Olavs snushorn, Heilag-Olavs preikestol og pengekista hans. Klare prov på desse mirakuløse hendingane finst i bergsida ved sjøen innafor Ospahjellneset.
Årabladet - Heilag-Olav snur
I Snorre står at Heilag-Olav først kom inn i Tafjorden. Folk veit å fortelje at han vart skremd av dei høge, uframkomelege fjella og snudde. Også dette sette spor i berget, skal vi tru segna.
Fjorden.
Norddalsfjorden blir i dag sett på som djup og brei i meir enn ei tyding. I eldre tid vart ikkje fjorden oppfatta som skilje mellom bygdene, men som den mest lettvinte ferdselsvegen.
